طبق مستندات تاریخی اولین سیستم قطار زیرزمین استانبول در قرن نوزدهم بوده است و زمانی که "تونل" کنده شد و قطار کاراکوی به استقلال، در سال 1875، شروع به کار نمود.

در ان زمان فاصله دو ایستگاه، 573 متر گفته شده است.همچنین در آن زمان، بهترین گزینه برای رفتن به پل گالاتا و بازدید از استقلال کادسی استفاده از همین خطوط زیر زمینی بود.

متروی استانبول


البته در دهه 90، یک خط تراموای مدرن در بخش اروپایی شهر ساختند که امروزه به بخش های درونی تر و همین طور بخش آناتولیایی نیز توسعه یافته است.
خطوط مترو استانبول، شامل دو خط می باشد.یک  خط شمالی که تنها اتصال دهنده تکسیم به مسلک، از طریق مسیدیه کوی و لونت در نیواستانبول بوده و همین طور، یک خط  که بین تکسیم و کاباتاش است.

متروی استانبول

بعد در آنجا می توانید، با قایق به سمت آسیایی شهر رفته، و یا با تراموا، به شهر قدیمی بروید.برای بازدیدکنندگان، خط جنوبی بیشترمورد استفاده قرار میگیرد. این خط، آکسارای(در ترکیب با خطوط تراموا)، به فرودگاه آتاتورک متصل می کند. در بین راه، ایستگاه اتوبوس اصلی(اتوگار) قرارگرفته است.

البته امروزه، اکثر ایستگاه های مترو دارای گیشه های فروش خودکارهستند ویادتان باشد که پول خرد برای خرید ژتون را داشته باشید. سکه های خود(به جز 1 یا 5 کوروشی) را با مجموع 1.5 لیر وارد کرده و سپس گزینه onay را بزنید.
این همان عبارت تأیید به ایرانی است.